آیینه خیال به دست حباب داد

زان گلستان که رنگ گلش داغ لاله است

نشکفت غنچه ای که نه بوی کباب داد

کم فرصتی به عرض تماشای این محیط

از بس که معنی ام رقمی جز هوا نداشت

گردون به نقطه شررم انتخاب داد

داغم ز رشک منتظری کز هجوم شوق