کز هجوم اشک می آید چراغانم بیاد

زان ستم هایی که از بیداد هجران دیده ام

می درم پیش توگر آید گریبانم بیاد

دل کباب پرتو حسن عرقناک که بود

از تغافلخانه ناز ننو بیرفن نیستم

شیشه ای بودم که دارد طاق نسیانم بیاد

زان قدر هوشی که می کردم به وهم خویش جمع