تا سحر بی پرده گردد شبنم از خود رفته است

کشتی ام می برد توفان لنگرم آمد به یاد

پی تو عمری در عدم هم ننگ هستی داشتم

سوختم برخویش تا خاکسترم آمد به یاد

الوداع ای همنشینان دلبرم آمد به یاد

جراتم از خجلت بیدستگاهی داغ کرد

ناله شد پرواز تا عجز پرم آمد به یاد