که پنجه مژه ام هیچ برنمی تابد

به یک نظر ز سراپای من قناعت کن

که داغ عرض مکرر شرر نمی تابد

به طبع بختم اگر خواب غالب است چه سود

اشاره می کند از پا نشستن کهسار

که بار ناله دل هرکمر نمی تابد

گرفته است خیالت فضای امکان را