غبار آینه اظهار جوهر است اینجا

نهال یاس خیال ثمر نمی تابد

طراوت عرق شرم ما سیه کاری ست

که این ستاره به شام دگر نمی تابد

صفای طبع غرور هنر نمی تابد

طلسم خویش شکستن علاج کلفت ماست

که شب نمی گذرد تا سحر نمی تابد