کسی دو رشته بهم اینقدر نمی تابد

غبار عجز من و دامن خط تسلیم

ز پا فتادگی از جاده سر نمی تابد

نگاهم از کمر یار فرق نتوان کرد

نشان من مگر از بی نشان توانی یافت

و گرنه هستی عاشق اثر نمی تابد

نمی توان زکف خاک من غبار انگیخت