به خشک پاره بسازید کز تمتع دنیا

که انفعال طبیعت به فکر رفتنش افتد

درین محیط رسد موج ما به منصب گوهر

دمی که نوبت دندان به دل فشردنش افتد

گداز شمع خورد هرکه نان به روغنش افتد

کریم دست نیازد به پاس نسبت همت

مباد چین سر آستین به دامنش افتد