گداز شمع خورد هرکه نان به روغنش افتد

درین محیط رسد موج ما به منصب گوهر

دمی که نوبت دندان به دل فشردنش افتد

به خشک پاره بسازید کز تمتع دنیا

کریم دست نیازد به پاس نسبت همت

مباد چین سر آستین به دامنش افتد

وداع عمر طریق حرام ناز تو دارد