وداع عمر طریق حرام ناز تو دارد

گداز شمع خورد هرکه نان به روغنش افتد

کریم دست نیازد به پاس نسبت همت

مباد چین سر آستین به دامنش افتد

قیامت است اگر چشم کس به رفتنش افتد

به خاکساری خویشم امیدهاست که شاید

غلط به سرمه کند چون نگاه بر منش افتد