غلط به سرمه کند چون نگاه بر منش افتد

وداع عمر طریق حرام ناز تو دارد

قیامت است اگر چشم کس به رفتنش افتد

به خاکساری خویشم امیدهاست که شاید

ز نام جاه حذرکن مباد نقش نگینش

به نقب قبرکشد تا هوس به کندنش افتد

اراده شکوه دل نیست لیک ربشه الفت