ز فکرکینه ندارد گزیر طینت ظالم

اگر به گوش حیا ناله سپند نیفتد

سفاهت است کرم بی تمیز موقع احسان

گشاده دست و دل آن به که هرزه خند نیفتد

چه ممکن است حسد در چی که کند نیفتد

چو صبح گرد من از دامنت رسیده به اوجی

که تا ابد اگرش برزمین زنند نیفتد