چو صبح گرد من از دامنت رسیده به اوجی

گشاده دست و دل آن به که هرزه خند نیفتد

ز فکرکینه ندارد گزیر طینت ظالم

چه ممکن است حسد در چی که کند نیفتد

که تا ابد اگرش برزمین زنند نیفتد

مباد کام کسی بی نصیب لذت معنی

تو لب گشا که جهان چون مگس به قند نیفتد