نم خجلت ز هستی همت من برنمی دارد

اگر سودا سری دارد بگو تا گرد ما گردد

هوای هرزه گردی می زند موج از غبار من

مبادا همچو گردابم سر وامانده پا گردد

که می ترسم عرق سرمایه آب بقا گردد

سراغ عافیت در عالم امکان نمی یابم

من و رنگی و امیدی ندانم تا کجا گردد