در بیخودی نهفته ست بوی بهار وصلش

تا دانه ات به غربال پر در به در نگردد

تختحقیق نقطه دل از علم و فن مبراست

پرگار همت اینجا گرد هنر نگردد

دور است قاصد ما تا رنگ برنگردد

آشوب غفلت ما ظلم است بر قیامت

یارب شبی که داریم ننگ سحر نگردد