الف با هرچه آمیزد محال است اینکه نون گردد

ز خودداری عبث افسردگیها می کشد فطرت

اگر تغییر رنگی گل کند باغ جنون گردد

گرانی نیست اسباب جهان دوش تجرد را

جهانی شکند جان لیک جز عبرت که می داند

که سقف خانه فرهاد آخر بیستون گردد

جگرها می گدازیم و نداریم از طلب شرمی