جهانی شکند جان لیک جز عبرت که می داند

اگر تغییر رنگی گل کند باغ جنون گردد

گرانی نیست اسباب جهان دوش تجرد را

الف با هرچه آمیزد محال است اینکه نون گردد

که سقف خانه فرهاد آخر بیستون گردد

جگرها می گدازیم و نداریم از طلب شرمی

که بهر دانه ای چند آسیای ما به خون گردد