به دعوی ای که تو داری نفس گواه نگردد

گر انفعال خطا نگذرد ز جاده عبرت

بسر درآمده را پا کفیل راه نگردد

بقا کجاست که نازد کسی به هستی باطل

هزار لغزش مستی ست پیش پای تعین

سر بریده مگر از خم کلاه نگردد

به فکر هستی موهوم احتمال ندارد