هزار لغزش مستی ست پیش پای تعین

بسر درآمده را پا کفیل راه نگردد

بقا کجاست که نازد کسی به هستی باطل

به دعوی ای که تو داری نفس گواه نگردد

سر بریده مگر از خم کلاه نگردد

به فکر هستی موهوم احتمال ندارد

که سر به جیب فرو بردن تو چاه نگردد