شد ازترک تماشا خار را هم بستر مخمل

درین گلشن چو شبنم گل کند مهتاب می گردد

ضعیفی مایه شوق سجودم در بغل دارد

شکست رنگ تابی پرده شد محراب می گردد

به چشم بسته مژگان دستگاه خواب می گردد

گل ناز دگر می خندد از کیفیت عجزم

شکست رنگ من در طره او تاب می گردد