به چشم بسته مژگان دستگاه خواب می گردد

ضعیفی مایه شوق سجودم در بغل دارد

شکست رنگ تابی پرده شد محراب می گردد

شد ازترک تماشا خار را هم بستر مخمل

گل ناز دگر می خندد از کیفیت عجزم

شکست رنگ من در طره او تاب می گردد

ز دل خواهی نوایی واکشی مگذار بی یاسش