که این بنا به نگاهی خراب می گردد

فروغ بزم بهار انچه دیده ای امروز

همین گل است که فردا گلاب می گردد

بگیر راه جنون بگذر از عمارت هوش

به فهم نسخه هستی چرا نه نازکنیم

که نقطه شک ما انتخاب می گردد

چو عمر اگر بشوی همعنان خودداری