فروغ بزم بهار انچه دیده ای امروز

که هوشیاری و مستی خراب می گردد

نگاه من به گل عارض عرقناکت

شناوری ست که بر روی آب می گردد

همین گل است که فردا گلاب می گردد

بگیر راه جنون بگذر از عمارت هوش

که این بنا به نگاهی خراب می گردد