نگاه من به گل عارض عرقناکت

حباب بر لب ساغرکباب می گردد

چه نشئه بود ندانم به ساغر طلبت

که هوشیاری و مستی خراب می گردد

شناوری ست که بر روی آب می گردد

فروغ بزم بهار انچه دیده ای امروز

همین گل است که فردا گلاب می گردد