شناوری ست که بر روی آب می گردد

چه نشئه بود ندانم به ساغر طلبت

که هوشیاری و مستی خراب می گردد

نگاه من به گل عارض عرقناکت

فروغ بزم بهار انچه دیده ای امروز

همین گل است که فردا گلاب می گردد

بگیر راه جنون بگذر از عمارت هوش