ز عافیت گره اعتبار خویشتنیم

شکسته بالی نظاره خواب می گردد

غرور طاقت ما با شکست نزدیک است

دمی که قطره ببالد حباب می گردد

چو نقطه بگذرد از خود کتاب می گردد

به عالمی که گلت مست جلوه پیمایی ست

گشودن مژه جام شراب می گردد