گل رنگی که من می پرورم در جیب امیدش

که گر رنگی به گردش آورم زنار می گردد

کف پای حنابند که شورانید خاکم را

که دست قدرت از تخمیر آن بیکار می گردد

چمن می بالد و برگرد آن دستار می گردد

دماغ باده از سیر چمن مستغنی اش دارد

ز یک ساغرکه بر سر می کشدگلزار می گردد