که راحت از مزاج من به صد فرسنگ می گردد

دماغ و هم سرشار است در خمخانه امکان

می تحقیق تا در جام ریزی بنگ می گردد

ندانم نبض موجم یا غبار شیشه ساعت

جنونم جامه واری دارد از تشریف عریانی

که گر یک رشته بر رویش فزایی تنگ می گردد

دل آن بهتر که چون اشک از تپیدن نگذرد بیدل