ندانم مطرب بزمت چه ساغر در نفس دارد

قیامت می شود آیینه چون بیرنگ می گردد

خزان هوش ما دارد بهار شرم معشوقان

در آنجا تا حیا می بالد اینجا رنگ می گردد

که شوق از بیخودی گرد سر آهنگ می گردد

به سعی خود نظر کردن دلیل دوری است اینجا

شمار گام هر جا جمع شد فرسنگ می گردد