تغافل کاروان بی نیازی همتی دارد

عرقها خشک گردد تا پر این آسیا بندد

گذشتن مشکل است از ورطه ابرام مطلبها

کسی تاکی دربن دریا پل از دست دعا بندد

که دل هم گر شود بارش به پشت چشم ما بندد

لب اظهار یکسر سر به مهر عبرت است اینجا

عرق هر عقده کز مطلب گشایم بر حیا بندد