بهشتی نیست چون آیینه بیدل حسن خودبین را

مگر مژگان بهم آرم که او بند قبا بندد

به رنگی برده است از خویش آن دست نگارینم

که گر نقاش خواهد نقش من بندد حنا بندد

خیال او اگر بر من نبندد دل کجا بندد