لب شکایت اگر وا شود به وصف خموشی

حنا اگر همه خونم دهد نشان که نبندد

بهار نیز به هر غنچه بسته است دل اینجا

در این چمن چه کند بلبل آشیان که نبندد

چه بیرها به همان یک دو برگ پان که نبندد

خیال جسته عنقاست مصرعی که ندارم

ز معنی ام چه گشاید کسی جز آن که نبندد