چه بیرها به همان یک دو برگ پان که نبندد

بهار نیز به هر غنچه بسته است دل اینجا

در این چمن چه کند بلبل آشیان که نبندد

لب شکایت اگر وا شود به وصف خموشی

خیال جسته عنقاست مصرعی که ندارم

ز معنی ام چه گشاید کسی جز آن که نبندد

همین کمند علایق که بسته چین فسردن