در این محفل همین دوشم به دوشم بار می بندد

به رعنایی چو شمع ازآفت شهرت مباش ایمن

رگ گردن ز هر عضوت سری بر دار می بندد

چه دارد قابلیت جز می تکلیف پیمودن

زمان فرصت ربط نفس با دل غنیمت دان

کزین تار این گره چون باز شد دشوار می بندد

اسیر مشرب موجم کزان مطلق عنانیها