گر با کریم شرمیست پیش گدا نخندد

عریانی اعتباری ست ، افلاسن هم شعاری ست

دلق کهن بهاری ست گر میرزا نخندد

دور غنا و افلاس یک باده و دو جامند

ای کارگاه عبرت انجام عمر پیریست

قد دوتا دولب شد مرگ ازکجا نخندد

چون نام بر زبانها ننشسته راه خودگیر