مژه ز هم نگشایی که خواب می خندد

فنای ما چمن آرای بی نقابی اوست

به قدر چاک کتان ، ماهتاب می خندد

تلاش آگهی ات ننگ غفلت است اینجا

تهی ز خویش شدن مفت آگهی باشد

ز صفر بر خط ما انتخاب می خندد

کجاست فرصت دیگرکه ما به خود بالیم