تهی ز خویش شدن مفت آگهی باشد

به قدر چاک کتان ، ماهتاب می خندد

تلاش آگهی ات ننگ غفلت است اینجا

مژه ز هم نگشایی که خواب می خندد

ز صفر بر خط ما انتخاب می خندد

کجاست فرصت دیگرکه ما به خود بالیم

محیط نیز در اینجا حباب می خندد