فریب ابر کرم خورده ای از این غافل

نه فخر می دمد اینجا نه ننگ می بارد

بر این نشان که تو داری خدنگ می بارد

که قطره قطره همان چشم تنگ می بارد

دگر چه چاره به جز خامشی که همچو حباب

بر آبگینه ما آه سنگ می بارد