به پرسش دل چاک که سوده ای ناخن

به مزرعی که شتاب از درنگ می بارد

بهار این چمن از بسکه وحشت اندودست

ز داغ لاله جنون پلنگ می بارد

که رنگ خون بهارت ز چنگ می بارد؟

به حیرتم که نگاه از چه حیرت آب دهم

ز خار وگل همه حسن فرنگ می بارد