به مزرعی که شتاب از درنگ می بارد

دگر چه چاره به جز خامشی که همچو حباب

بر آبگینه ما آه سنگ می بارد

وداع فرصت برق و شرار خرمن کن

بهار این چمن از بسکه وحشت اندودست

ز داغ لاله جنون پلنگ می بارد

به پرسش دل چاک که سوده ای ناخن