که اشکم از مژه ساغر به چنگ می بارد

به حیرتم که نگاه از چه حیرت آب دهم

ز خار وگل همه حسن فرنگ می بارد

دل شکسته خمستان یاد نرگس کیست

مخور فریب مروت ز چرخ مینارنگ

که جای باده از این شیشه سنگ می بارد

ز آبیاری کشت حسد تبرا کن