به صد جا کرده سعی نارسا منزل تراشیها

اجابت انفعال از شوخی دست دعا دارد

درین محفل زبونیم آنقدر از سستی طالع

که رنگ ناتوانی هم شکست کار ما دارد

و گرنه جاده دشت طلب کی انتها دارد

که می خواهد تسلی از غبار وحشت آلودم

که چون صبح این کف خاکستر آتش زیر پا دارد