لاله در دامن این دشت به توفان زده است

خون عاشق چقدر آب گوارا دارد

سایه گم شده محو نظر خورشید است

هرکه ز خویش رود در چمنت جا دارد

یاس مجنون چقدرگرد سویدا دارد

مقصد ناله دل از من مدهوش مپرس

شوق مست است ندانم چه تقاضا دارد