به رنگ سایه ام عبرت نمای چشم مغروران

که عمری شد خیال او مرا از من جدا دارد

نگردد سابه بال هما دام فریب من

هنوزم استخوان جوهر ز نقش بوریا دارد

مرا هر کس که می بیند نگاهی زیر پا دارد

نمی باشد ز هم ممتاز نقصان و کمال اینجا

خط پرگار در هر ابتدایی انتها دارد