ز حال گوشه گیر فقر ای منعم مشو غافل

پل از بهر وداع سیل پشت خود دوتا دارد

ز خوب و زشت امکان صافدل تنگی نمی چیند

به بزم آینه عکسی اگر ره برد جا دارد

که خواب مخملی در رهن نقش بوریا دارد

ز عالم نگذری بی دستگیریهای آزادی

کسی برخیزد از دنیا که از وحشت عصا دارد