به نوز باده چشم جام ، سامان نظر دارد

در این وادی کف یایی ز آسایش خبر دارد

که بالینهای نرم آبله در زیر سر دارد

نمی گردد فروغ عاریت شمع ره مستان

به دل رو کن اگر سرمنزل امنی هوس داری

نفس در خانه آیینه آرامی سفر دارد

سلامت نیست ساز دل ، چه در صحرا، چه در منزل