سلامت نیست ساز دل ، چه در صحرا، چه در منزل

به نوز باده چشم جام ، سامان نظر دارد

به دل رو کن اگر سرمنزل امنی هوس داری

نفس در خانه آیینه آرامی سفر دارد

متاع رنگ ما صد کاروان آفت به بر دارد

مرید نام را نبود گزیر از خون دل خوردن

نگین دایم ز نقش خویش دندان بر جگر دارد