مرید نام را نبود گزیر از خون دل خوردن

نفس در خانه آیینه آرامی سفر دارد

سلامت نیست ساز دل ، چه در صحرا، چه در منزل

متاع رنگ ما صد کاروان آفت به بر دارد

نگین دایم ز نقش خویش دندان بر جگر دارد

کدامین دستگاه آیینه نازست دریا را

که از افسردگی ها خاک ساحل هم گهر دارد