گداست آنکه ز بخل و سخا خبر دارد

در این هوسکده گر ذوق گردن افرازیست

سری برآر که از پیش پا خبر دارد

تمیز خشک و تر آثار بی نیازی نیست

پیام عالم امواج می برد به محیط

تپیدنی که ز پهلوی ما خبر دارد

غرور و عجز طبیعی است چرخ تا دل خاک