نگین را می شود قالب تهی چون نام بردارد

چو دل بی مدعا افتاد گو عالم به غارت رو

که ممکن نیست توفان از گهر آرام بردارد

گرانجان را نباشد طاقت بار سبکروحان

عبارت بی غبار صافی مطلب نمی باشد

محبت کاش رسم نامه و پیغام بردارد

کسی کز سرکشی راه طریقت سر کند بیدل