به ترگ جاه زن تا درنگیرد ننگ افلاست

خیالی دست بر چاک گریبان عدم دارد

فضولیهای امید اینقدر جان می کند ورنه

دل الفت پرست یاس از شادی چه غم دارد

که رنج خودفروشی می کشد هرکس درم دارد

به لغزش چون ننالد خامه حسرت صریر من

که زنجیر سیه بختی به تحریک قدم دارد